Heeft u vragen
035 - 64 24 838
06 - 288 70 427

>>>Reacties op osteopathie

Reacties over de behandeling

Onder deze noemer zullen reacties van ouders of de mensen die zelf een ervaring hebben betreffende behandeling met osteopathie. Aangezien er in de osteopathie in verhouding met andere therapievormen zoveel mensen geholpen kunnen worden met klachten waar ze vaak al jaren mee lopen en ze vaak niet of onvoldoende geholpen kunnen worden zijn we toch ook eens gaan vragen aan die mensen of ze een reactie op kunnen schrijven vanuit hun eigen ervaring. Het zou natuurlijk fijn zijn als iedereen alleen maar goede resultaten heeft. Maar dat werkt niet zo.

Alle mensen zijn individuen. De een is groot de ander is klein. Wat wij proberen in deze praktijk is om de mensen ongeacht klein of groot, ongeacht uiterlijk of status op een juiste manier te behandelen en ze te zien als individuen. Dit betekend als je de ene kunt helpen met een bepaalde klacht dit niet garant staat voor een ander met dezelfde klacht. Voor ons betekend dit dat ook eenzelfde klacht bij iemand anders een andere oorzaak kan hebben en dat mede daardoor ook eenzelfde klacht niet op dezelfde manier opgelost kan worden. Dit houdt ook ons scherp en alert. Wij vinden ook dat dat de mensen die hier komen kritisch mogen zijn want men verwacht van ons dat we duidelijk zijn en uit kunnen leggen waarom ze een bepaalde klacht hebben.

En aangezien we toch ook nog naast therapeut te zijn ook nog een medemens zijn vinden we het toch wel leuk om ervaringen met anderen te delen, vandaar dat we dit item erbij hebben gedaan.


Osteopathie en babynekjes

Reactie DeKinderkliniek:

'In DeKinderkliniek wordt niet gekraakt'

In DeKinderkliniek in Almere werken kinderartsen van deze tijd. Zij zijn professioneel en kritisch opgeleid en hangen zeker geen middeleeuwse opvattingen aan. Onze kinderartsen gaan op een moderne manier met osteopathie om en hun ervaring is dat niet altijd alle klachten zomaar en eenduidig te verklaren zijn. Vanuit die gedachte gaat het in de moderne kindergeneeskunde - en dus ook in DeKinderkliniek - om integratieve zorg. Dat is zorg die de mens als geheel serieus neemt. Met behandelwijzen die passen bij de aard van de klachten. Zo kan het gaan om hypnotherapie of kindermassage, maar is er in DeKinderkliniek ook aandacht voor beroepskeuzeonderzoek en huiswerkbegeleiding.

En dus ook voor osteopathie! Omdat wij merken dat veel kinderen, waaronder baby's, hier regelmatig baat bij lijken te hebben. Die signalen zijn zo sterk dat we druk bezig zijn om hier nader onderzoek naar te doen, zodat andere behandelaars overtuigd kunnen worden.

Goed om te weten dat in DeKinderkliniek in Almere niet gekraakt wordt. En al zeker niet de nekjes van baby's! Dat gebeurt helaas wel door zogenaamde craniosacraal therapeuten die daarmee ook negatief in het nieuws zijn geweest. Maar die therapeuten zijn niet welkom in DeKinderkliniek. Wij adviseren ook om deze therapie niet toe te passen bij kinderen in het algemeen en al helemaal niet bij baby's.

Hopelijk is hiermee een hardnekkig (goed met osteopathie te behandelen) misverstand voorkomen!

Norbert van den Berg
kinderarts DeKinderkliniek


Benebrook

Hemelvaart 2007: op ‘ fietsvakantie’, een proefnacht kamperen met onze nieuwe tent. Na een prachtige fietstocht arriveren we op een kleine boerderijcamping in de omgeving van de Kromme Rijn. Volledig geïnstalleerd en na een lekker uit eten te zijn gegaan, schuiven we in onze slaapzakken. Jongste dochter Noortje (2) kan niet zo goed wennen en heeft moeite om in slaap te vallen. Ze blijft onrustig die nacht, maar als we de volgende dag een ontbijtpicknick houden in tent is alles weer goed. Anouck (3) en Noortje vinden het geweldig en verzinnen allemaal spelletjes.
 
Als Noortje in de loop van de ochtend struikelt over het opstaande randje van de binnentent, lijkt er eerst niet zo heel veel aan de hand. Ze moet weliswaar hevig huilen, maar ja – dat komt wel vaker voor.. Het was een zachte val dus we denken dat ze nog moe is, misschien te weinig gegeten heeft. Maar als het huilen niet ophoudt en ze blijft zich aan ons vastklampen, beginnen we te twijfelen. Op het moment dat ze pertinent weigert zelf te staan, komen we in actie.
 
Op de fiets – Noortje nog voorop gezet in het kinderstoeltje – naar de dichtstbijzijnde huisarts. Hoewel er aan de buitenkant niets te zien is aan haar been, zet Noortje het op een krijsen als de huisarts haar beentje wil aanraken. We worden gelijk doorverwezen. Gelukkig is er een dame zo goed ons met de auto naar het ziekenhuis te brengen. En ja, haar been is inderdaad gebroken. Een flinke spiraalbreuk in haar scheenbeen. Gelukkig zit het bot nog mooi op elkaar, zodat het been niet gezet hoeft te worden. Noortje krijgt eerst een spalk en na 4 dagen circulair knalroze gips van lies tot tenen. Thuis vertelt ze ieder die het wil horen “noortje valt, benebrook, ziekehuis, ja ja ja”.
 
Toevallig hebben we een week na Noortjes ongelukkige val nog een (vervolg)afspraak bij Anke staan voor het hoesten van Noortje. Anke wil ook het gebroken been van Noortje wel behandelen. Mij lijkt dat onmogelijk omdat het been volledig is ingegipst. Maar we hebben al een paar hele goede ervaringen bij Anke, dus waarom niet proberen? Mijn man gaat die dag en vertelt mij na afloop dat het Anke tijdens de behandeling uitlegde waar de breuk zat, in het scheenbeen, en dat deze spiraalvormig was. Niets nieuws zo lijkt het – totdat ik mij realiseer dat ik Anke nooit die informatie heb gegeven! Ik heb alleen de omstandigheden doorgegeven waaronder ze is gevallen. En geloof het of niet, maar Noortje doet diezelfde middag alweer de eerste pogingen om te gaan lopen.
 
Tijdens de volgende behandeling een week later - Noortje kan dan al weer volledig lopen (lees: hink stap hink stap) - legt Anke me uit dat ze de breuk inderdaad kan voelen. Ook door het gips heen. ‘Het is mijn werk’; ‘Als je maar lang genoeg traint, kan je alles voelen’. Ik ben nog steeds verbijsterd. Ondertussen gaat Anke door met haar behandeling: eerst maakt ze het been (bot?) losser zodat het beter kan helen en daarna richt ze zich op het vergroten van de beweeglijkheid.
 
Uiteindelijk verbaasd het me dan ook weinig als de arts drie weken na de val in het ziekenhuis concludeert dat het heel voorspoedig gaat met Noortje, de breuk al een stuk minder goed te zien op de röntgenfoto, er al nieuw bot is gegroeid en Noortje nog maar 2 weken loopgips hoeft. Het is precies zoals Anke het me heeft gezegd.
 
Deze keer heeft Noortje circulair blauw gips, van net onder de knie tot aan haar tenen. Een ‘halfje blauw’, zo noemt Anouck het.
 
Petra – 12 juni 2007 - Soest

Verhaal over Myrthe

Myrthe is onze dochter van 7 jaar. Zij heeft toen zij bijna één jaar was een virus gekregen, die op haar hartspier is geslagen. Het gevolg was een hartstilstand van 10 minuten. Hierdoor heeft Myrthe ernstig hersenletsel opgelopen door zuurstofgebrek, waardoor zij meervoudig gehandicapt is geworden. Het betekende dat Myrthe niet meer zelfstandig kon zitten, lopen of staan. Ze kon slecht zien en kon niet meer praten. Ze had flinke spierspanningen (spasmen) en last van absences (epilepsie). Het leek erop dat ze bijna als een kasplantje door het leven zou moeten.

Alsof ze het zelf ook wist, huilde ze bijna een jaar lang. In onze zoektocht om Myrthe verder te helpen dan de reguliere revalidatie, hebben we verschillende therapieën gedaan de afgelopen 6 jaar. Als eerste een Engelse Neuro-sensorische therapie, waarbij je met Myrthe de hele dag trainingsoefeningen doet, om haar hersencellen opnieuw te activeren. Hierdoor kan ze weer opnieuw dingen leren.
De opzet ervan is zo goed dat we dit nog steeds doen tot op de dag van vandaag, maar gebruiken daarbij wel, een van oorsprong, Poolse therapie ernaast. In een soort apenkooi met elastieken en katrollen leert Myrthe onafhankelijk haar ledematen weer gebruiken. Door ook gebruik te maken van een Thera Suit, een speciaal elastiekpak, oefent ze dit nog intensiever dan normaal.
Het bovenstaande hebben we in Amerika geleerd, toen we daar waren voor Hyperbare Zuurstoftherapie voor Myrthe.

In ruim 10 maanden hebben we honderden uren doorgebracht met Myrthe in een mono-hyperbare zuurstoftank. Hierbij krijg je 100 % zuurstof onder een verhoogde druk. Hierdoor komt er zuurstof op plaatsen in de hersenen, waardoor deze (inactieve) hersencellen weer actief kunnen worden. Door een intensief trainingsprogramma daarnaast, krijgen deze hersencellen weer een functie.

Het gevolg van deze therapieën ( en nog veel meer ) is dat Myrthe redelijk kan zien, geen absences meer heeft, weer woorden kan praten, een belangrijk deel van haar spierspanning kwijt is, een betere balans heeft, vrolijk en blij is. De therapie van Anke is hierin de rode draad die voor het evenwicht zorgt. Opvallend is dat Myrthe zich gelijk op haar gemak voelde, toen ze voor het eerst kwam.

Myrthe vindt niet alleen een stuk ontspanning , maar wordt juist ook actief tijdens of na een sessie. Ze babbelt aan één stuk door en is heel alert. Door de holistische aanpak hebben wij het gevoel dat Myrthe op deze manier veel beter in balans komt om zich verder te ontwikkelen. Het lichaam van Myrthe is nu zoveel meer ontspannen, dat ze steeds meer controle krijgt over haar lichaamsdelen. Het lukt haar nu om te rollen. Niet alleen van haar buik naar haar rug, maar ook andersom.

Het ging eerst met heel veel onnodige krachtsinspanningen, waarbij het toeval bepaalde of het lukte. Nu doet ze heel bewust een aantal dingen om zich om te draaien. We zien dan ook alleen maar vooruitgang en geen terugval. Motiverend voor Myrthe, voor ons en natuurlijk ook voor Anke.

Met vriendelijke groeten,

Corine en Henk Wallet


Reactie op Zembla, 17 januari 2010

In Zembla worden onder de titel "Levensgevaarlijke genezers" 85 beroepen uit de alternatieve geneeswijze aan de kaak gesteld.

Toenemende belangstelling voor alternatieve geneeswijzen (1,2 miljoen mensen in 2009) ontstaat niet voor niets. Mensen zoeken een alternatief voor datgene waarvoor binnen de reguliere geneeskunde geen oplossing is. Dit stijgende aantal mag als een compliment beschouwd worden.

In het programma Zembla wordt gewezen op 2 zaken die aandacht behoeven. Enerzijds het gebrek aan toezicht van overheidswegen, iedereen mag zich sinds 1993 genezer noemen, "keuzevrijheid gaat voor veiligheid". Anderzijds verstrekken de verschillende beroepsgroepen onvoldoende informatie waardoor mensen geen weloverworgen keuze kunnen maken. Als vertegenwoordigers van de Nederlandse Vereniging voor Osteopathie zijn wij blij met aandacht voor beide punten. Wij zijn van mening dat goede regulering en toezicht op veilig en doeltreffend handelen de beroepsgroep ten goede komt.

Ons inziens ontbrak echter in Zembla de nuancering. In 40 minuten tijd werden aan de hand van 2 casussen 85 beroepsgroepen onder de loupe genomen. Hoe betreuringswaardig de genoemde casussen ook zijn, wij herkennen ons niet in de behandeling zoals die in beeld is gebracht. De zogeheten cranio-sacraal therapie die men als paramedicus eigen kan maken door het volgen van de applicatiecursus, vindt zijn oorsprong in een bepaald facet van de osteopathische geneeskunde. Deze therapie heeft echter op een eigen specifieke wijze ontwikkeld en vertoont geen overeenkomst meer met de osteopathie. Wij distantiëren ons van elke vergelijking met de cranio-sacrale therapie en uitdrukkelijk van de in dit programma genoemde "behandeling". Zuigelingen en jonge kinderen worden door ons niet gemanipuleerd, noch in een dwangstand (holding) gedwongen.

De osteopathisch geneeskunde, van oorsprong Amerikaans, is regulier Westers denken. Zij is een manuele geneeswijze gebaseerd op principes uit de anatomie, embryologie, neurologie en fysiologie. Onderzoek en behandeling vinden plaats vanuit een totaalbenadering van de klacht. Geregistreerde osteopaten in Nederland volgen vanuit een (para)medische achtergrond een vijfjarige opleiding. Zij zijn in Europees verband verenigd en herkenbaar aan de toevoeging D.O. MRO achter hun naam.

Binnenkort zal door het ministerie van Volksgezondheid een keurmerkregister in het leven geroepen worden, waarin slechts die beroepsgroepen opgenomen worden die door hun transparantie en gedegen opleiding in aanmerking komen. Dit keurmerk is een beschermende en gedeponeerde titel die overal in Europa gebruikt wordt. Het Nederlands Register voor Osteopathie krijgt dit keurmerk.