Heeft u vragen
035 - 64 24 838
06 - 288 70 427

>>Wat is Osteopathie?

Wat is osteopathie?

Osteopathie is een woord dat bestaat uit het woord osteon (bot) en pathos (pathologie oftewel ziekteleer). Met andere woorden de ziekten van het bot.

Bot is eigenlijk bindweefsel en in bindweefsel zitten bloedvaten en zenuwbanen. Alleen is bot aan de binnenzijde wel vol met bloedvaten en bloedvormende cellen, maar naar de buitenzijde van bot zijn de cellen hard en vormen het bot. Om het bot zit een vlies die bestaat uit bindweefsel en rijkelijk is voorzien van bloedvaten en zenuwbanen.
Bindweefsel zit overal in het lichaam, in en rondom organen, in en rondom spieren. Bindweefsel kan gezien worden als de dragers van de bloedvaten en zenuwbanen. Dit bindweefsel is gelokaliseerd in het hele lichaam, of het nu organen zijn, spieren, banden of botstukken, het bindweefsel kan beïnvloed worden door beweging, dus ook door osteopathie. Vooral als hier te weinig beweging in zit waardoor afvalstoffen de zenuwen en bloedvaten gaan irriteren en er pijn ontstaat. Of dat er pijn ontstaat omdat er onvoldoende voedingsstoffen naartoe kunnen komen. 
Pijn is iets algemeens is en kan niet altijd precies worden waargenomen op de plek waar het ontstaat, daarom is het belangrijk om te kijken en te voelen waar het bindweefsel in de problemen komt. Dit is niet altijd op de plaats waar het waargenomen wordt. Er kan ergens in het lichaam een bewegingsbeperking ontstaan waardoor de cellen onvoldoende voeding krijgen. Door middel van osteopathie is deze bewegingsbeperking vaak te herstellen. Een osteopaat doet dit manueel (met de handen) door middel van zeer licht mobiliseren bij een baby. Bij volwassenen is dit soms door manipulatie van de botstukken en mobilisatie van de zachte weefsels.

Osteopathie is een manuele geneeswijze die al ruim honderd jaar bestaat

In de verenigde staten is deze vorm van geneeswijze ontstaan Er zijn al heel veel wetenschappelijke studies gedaan om de werking van deze vorm van geneeswijze te bewijzen. Bekende wetenschappers op dit gebied zijn Dr. Viola Frymann (osteopatic centre for children in San Diego, VS), Dr. William Sutherland, Dr. Harold Magoun, Dr. Rollin Becker.

De osteopathie is van oorsprong ontstaan door Andrew Taylor Still, ruim honderd jaar geleden. Hij was een arts en prediker en was steeds weer op zoek naar de oorzaak van ziektes. Zijn zoektocht naar de oorzaak van ziektes werd ook gestimuleerd door het feit dat zijn vrouw en kinderen zijn overleden aan meningitis. Door veel onderzoek van de anatomie is hij meer gaan leren over de oorzaak van ziekten. Hij kwam mede tot de conclusie dat de anatomie de functie bepaald en de functie de anatomie. Anatomie speelt daardoor in de gehele osteopathie de belangrijkste rol. Het is belangrijk om je altijd af te vragen waarom en wat beweegt wel en wat beweegt niet en heeft dat te maken met de ziekten die zich ontwikkelen. Andrew Taylor Still was meer bezig met de botstukken, gewrichten en spieren. Later toen de osteopathie naar het vaste land van Europa kwam is de behandeling van de organen erbij gekomen en verder uitgewerkt.

Een osteopaat kijkt in zijn geheel omdat deze de gehele anatomie van het hele lichaam kent met de functies die erbij horen. In de praktijk zeggen we vaak dat we zelf met onze auto naar een garage gaan die verstand heeft van de hele auto en niet van een deel ervan. Het is belangrijk om dat ook voor jezelf te doen.

Om duidelijk te maken wat een oorzaak van de klacht kan zijn wordt er dieper ingegaan op de anatomie, fysiologie en neurologie. Verder zal er informatie zijn over hoe een osteopathische behandeling eruit kan zien en wat men kan verwachten van de behandeling. Een osteopaat maakt nooit gebruik van manipulaties bij baby's. De behandeling van een baby is absoluut veilig en niet pijnlijk.

De osteopaat gaat uit van de drie systemen in het lichaam, te weten:

1. het pariëtale systeem, dit zijn de wervels, botten, spieren enz.
2. het viscerale systeem, dit zijn de organen
3. het cranio-sacrale systeem, dit zijn de schedel, de hersenen en het heiligbeen

In deze drie systemen gaat de osteopaat op zoek naar de oorzaak. De oorzaak van een klacht komt vaak door bewegingsverlies. Door dit bewegingsverlies is er plaatselijk of in een groter gebied geen of minder doorbloeding mogelijk. Een bewegingsverlies is niet altijd op de plaats waar de pijn is. Dit komt doordat het ene systeem het andere systeem kan beïnvloeden. Men kan bijvoorbeeld rechts schouderklachten krijgen (pariëtale systeem) door bewegingsverlies van de lever (viscerale systeem). Of een huilbaby die last heeft van darmkrampjes kan zijn oorzaak hebben vanuit de schedel (cranio-sacrale systeem) of de 1e nekwervel (pariëtale systeem), hetgeen de darmen kan beïnvloeden (viscerale systeem) of vanuit de darmen (viscerale systeem).

Het pariëtale systeem

Het pariëtale systeem houdt in: alle botstukken, behalve de schedel, de gewrichten, bandjes en spieren. Indien er een deel van dit systeem niet goed functioneert kan dit invloed hebben op andere delen van het pariëtale systeem of op het viscerale systeem of op het craniale systeem. Bij schouderklachten bijvoorbeeeld is het afhankelijk van het ontstaan van de klachten. Indien er door een val op de schouder in dit gebied klachten ontstaan is er een directe oorzaak. Maar door een val op de schouder kan het ook zijn dat na dit trauma de ribben en de wervels die verbonden zijn met de ribben minder bewegen. Klachten aan de schouder of arm kunnen ook ontstaan door een minder functioneren van de wervels en de ribben.

Het viscerale systeem

Bij het viscerale systeem is het belangrijk om te weten dat alle organen als het ware verpakt zijn in zakjes (de bekleding van het orgaan). Tussen deze zakjes bevinden zich veel bloedvaten en zenuwbanen. In de osteopathie is het belangrijk dat deze zakjes ten opzichte van elkaar kunnen bewegen. Als er geen beweging plaatsvindt kan er een probleem ontstaan met de doorbloeding of irritatie van de zenuw. Hierdoor kunnen er pijnsignalen ontstaan ter plaatse en naar de ruggewervels uitstralen. Daardoor is het moeilijk om te weten of de oorzaak in de wervels zit of in de organen. Meestal worden alleen de wervels behandelt door bijvoorbeel een manueel therapeut en de chiropraktor, terwijl misschien juist de oorzaak in de organen zit. Dan blijft de pijn steeds weer terugkomen.

Cranio-sacrale systeem

Jarenlang is men er vanuit gegaan dat er geen beweging mogelijk was ter hoogte van de schedel. Dr. Sutherland is dit gaan onderzoeken om aan te tonen dat er geen beweging mogelijk was. Tot zijn verbazing kwam hij erachter dat dit wel zo was en is dit verder gaan onderzoeken. In 1939 is zijn boek "The Cranial Bowl" gepubliceerd. In diverse anatomie boeken staan de verschillende botstukken beschreven waaruit de schedel bestaat. Deze botstukken zijn met elkaar verbonden door schedelnaden. Dr. Sutherland heeft aangetoond dat deze botstukken ten opzichte van elkaar bewegen.

Er zijn mensen die menen dat de schedel niet beweegt en daarvoor ook geen mogelijkheid heeft. Dit lijkt onwaarschijnlijk want dit zou betekenen dat moeder natuur een behoorlijke fout heeft gemaakt door de schedel te voorzien van schedelnaden. Uiteraard is er onderzoek gedaan gedaan door Dr. Sutherland door de schedel te immobiliseren met een helm. Hierdoor belandde Dr. Sutherland op het randje van schizofrenie. Hetgeen weer een bewijs is dat een schedel een mobiele struktuur is.

Na dr. Sutherland zijn er meerdere die al hebben aangetoond dat de schedelbotstukken ten opzichte van elkaar bewegen.
Bij baby`s bijvoorbeeld is het noodzakelijk dat de verschillende botstukken kunnen bewegen om een betere bescherming te geven aan krachten die op de schedel inwerken tijdens de geboorte en later te beschermen tegen de krachten van het kauwen, of bij een direct uitwendig trauma ter hoogte van de schedel.

Cranio-sacraal therapie in de osteopathie versus een cranio-sacraal therapeut

Een cranio-sacraal therapeut en een osteopaat is niet hetzelfde. Een cranio-sacraal therapeut kijkt alleen naar dat deel van het lichaam, namelijk het cranium (schedel), het sacrum (heiligbeen) en de wervelkolom.
De osteopaat kijkt naar de invloeden van het weefsel en de samenhang tussen de drie verschillende systemen. Bijvoorbeeld bij migraine ligt vaak de oorzaak in alle drie de systemen en uit zich ook in de drie verschillende systemen en niet alleen als hoofdpijn

De osteopathie is een keer negatief in het nieuws gekomen vanwege de cranio-sacrale therapie van een cranio-sacraal therapeut. Een osteopaat is geen cranio-sacraaltherapeut en een cranio-sacraaltherapeut is geen osteopaat. Er is duidelijk een verschil in opleidingsniveau en therapie. Een geregistreerd osteopaat mag de titel D.O.-MRO achter de naam zetten. De osteopathie heeft ook voor de bescherming van de patiënten/cliënten een tuchtcommissie om erop toe te zien dat de osteopaat op een verantwoorde wijze de therapie doet.

Osteopathie Links

www.osteopathie.nl

www.alternatieve-geneeswijzen.startkabel.nl