Wat is osteopathie?
Osteopathie is een woord dat bestaat uit het woord osteon (bot) en pathos (pathologie oftewel ziekteleer). Dus met andere woorden de ziekten van het bot.
In bot zitten bloedvaten en bloed is nodig voor alle lichaamscellen om voldoende voeding te krijgen. Indien er ergens in het lichaam een bewegingsbeperking ontstaat dan kan het zijn dat de cellen onvoldoende voeding krijgen en dat is niet goed. Door middel van osteopathie kun je deze bewegingsbeperking vaak herstellen. Een osteopaat doet dit manueel (met de handen) door middel van zeer licht mobiliseren bij een baby, bij volwassenen is dit soms door manipulatie van de botstukken en mobilisatie van de zachte weefsels.
Osteopathie is een manuele geneeswijze die al ruim honderd jaar bestaat.
In de verenigde staten is deze vorm van geneeswijze ontstaan en zijn er al heel veel wetenschappelijke studies gedaan om de werking van deze vorm van geneeswijze te bewijzen. Bekende wetenschappers op dit gebied zijn Dr. Viola Frymann (osteopatic centre for children in San Diego, VS), Dr. William Sutherland, Dr. Harold Magoun, Dr. Rollin Becker.
De osteopathie is van oorsprong ontstaan door Andrew Taylor Still, ruim honderd jaar geleden. Hij was een arts en prediker en was steeds weer op zoek naar de oorzaak van ziektes. Zijn zoektocht naar de oorzaak van ziektes werd ook gestimuleerd door het feit dat zijn vrouw en kinderen zijn overleden door meningitis. Door veel onderzoek van de anatomie is hij meer gaan leren over met name de oorzaak van ziekten. Hij kwam mede tot de conclusie dat de anatomie de functie bepaald en de functie de anatomie. Anatomie speelt daardoor in de gehele osteopathie de belangrijkste rol en het is belangrijk om je altijd af te vragen waarom en wat beweegt wel en wat niet en heeft dat te maken met de ziekten die zich ontwikkelen.
Een osteopaat kijkt in zijn geheel omdat deze de gehele anatomie van het hele lichaam kent met de functies die erbij horen. In de praktijk zeggen we dan ook vaak dat we zelf ook met onze auto naar een garage gaan die verstand heeft van de hele auto en niet van een deel ervan. Daarom is het belangrijk om dat ook voor jezelf te doen.
Om duidelijk te maken wat een oorzaak kan zijn wordt er dieper ingegaan op de anatomie, fysiologie en neurologie. Verder zal er informatie zijn over hoe een osteopathische behandeling eruit kan zien en wat men kan verwachten van de behandeling. Een osteopaat maakt nooit gebruik van manipulaties bij baby's. De behandeling van een baby is absoluut veilig en niet pijnlijk.
Osteopathie betekend letterlijk de ziekte van het bot. In het bot wordt bloed gevormd en bloed is noodzakelijk voor de voeding van alle cellen in het lichaam. Op het moment dat er geen voeding in de cellen kan komen heb je een probleem. Dit kunnen de cellen zijn van alle weefsels in het lichaam. De osteopaat gaat daarom altijd op zoek naar de oorzaak van een klacht. Dit gebeurt door een vraaggesprek (anamnese) en een lichamelijk onderzoek. Het lichamelijk onderzoek en de behandeling gebeurt uitsluitend manueel (met de handen).
De osteopaat gaat uit van de drie systemen in het lichaam, te weten:
het pariëtale systeem, dit zijn de wervels, botten, spieren enz.
- het viscerale systeem, dit zijn de organen
- het cranio-sacrale systeem, dit zijn de schedel, de hersenen en het heiligbeen
In deze drie systemen gaat de osteopaat op zoek naar de oorzaak. De oorzaak van een klacht komt vaak door bewegingsverlies. Door dit bewegingsverlies is er plaatselijk of in een groter gebied geen of minder doorbloeding mogelijk. Een bewegingsverlies is niet altijd op de plaats waar de pijn is. Dit komt doordat het ene systeem het andere systeem kan beïnvloeden. Bijvoorbeeld men kan rechts schouderklachten krijgen (pariëtale systeem) door bewegingsverlies van de lever (viscerale systeem). Of bijvoorbeeld een huilbaby die last heeft van darmkrampjes kan zijn oorzaak hebben vanuit de schedel (cranio-sacrale systeem) of de 1e wervel (pariëtale systeem), hetgeen de darmen kan beïnvloeden (viscerale systeem).
Het pariëtale systeem
Het pariëtale systeem houdt in: alle botstukken, behalve de schedel, de gewrichten, bandjes en spieren. Indien er een deel van dit systeem niet goed functioneert kan dit invloed hebben op andere delen van het pariëtale systeem of op het viscerale systeem of op het craniale systeem. Bijvoorbeeld bij schouderklachten is het afhankelijk van de oorzaak van de klacht of dit in hetzelfde gebied te vinden is. Indien er door een val op de schouder in dit gebied klachten ontstaan is er een directe oorzaak. Maar door een val op de schouder kan het ook zijn dat na dit trauma de ribben en de wervels die verbonden zijn met de ribben minder bewegen. Klachten aan de schouder of arm kunnen ook ontstaan door een minder functioneren van de wervels en de ribben.
Cranio-sacrale systeem
Jarenlang is men er vanuit gegaan dat er geen beweging mogelijk was ter hoogte van de schedel. Dr. Sutherland is dit gaan onderzoeken om aan te tonen dat er geen beweging mogelijk was. Maar tot zijn verbazing kwam hij erachter dat dit wel zo was en is dit verder gaan onderzoeken. In 1939 is zijn boek "The Cranial Bowl" gepubliceerd. In diverse anatomie boeken staan de verschillende botstukken beschreven waaruit de schedel bestaat. Deze botstukken zijn met elkaar verbonden door schedelnaden. Dr. Sutherland heeft aangetoond dat deze botstukken ten opzichte van elkaar bewegen.
Na dr. Sutherland zijn er meerdere die al hebben aangetoond dat de schedelbotstukken t.o.v. elkaar bewegen.
Bij baby`s bijvoorbeeld is het noodzakelijk dat de verschillende botstukken kunnen bewegen om een betere bescherming te geven tegen krachten die op de schedel inwerken tijdens de geboorte en later te beschermen tegen de krachten van het kauwen, of bij een direct uitwendig trauma ter hoogte van de schedel.
Cranio-sacraal therapie in de osteopathie versus een cranio-sacraal therapeut
Een cranio-sacraal therapeut en een osteopaat is niet hetzelfde. Een cranio-sacraal therapeut kijkt alleen naar dat deel van het lichaam, namelijk het cranium (schedel), het sacrum (heiligbeen) en de wervelkolom.
De osteopaat kijkt naar de invloeden van de weefsel en de samenhang tussen de drie verschillende systemen. Bijvoorbeeld bij migraine ligt vaak de oorzaak in alle drie de systemen en uit zich ook in de drie verschillende systemen en niet alleen als hoofdpijn. Het is mogelijk dat een cranio-sacraaltherapeut een verhaal heeft over osteopathie of zijn of haar site, dat mag een cranio-sacraaltherapeut, hij of zij mag alleen niet de titel D.O.-MRO gebruiken, dit is de enige bescherming van de osteopaat en het enige onderscheidt met andere therapeuten.
Zit er beweging in de schedel?
Er zijn mensen die menen dat de schedel niet beweegt en daarvoor ook geen mogelijkheid heeft. Dit lijkt onwaarschijnlijk want dit zou betekenen dat moeder natuur een behoorlijke fout heeft gemaakt door de schedel te voorzien van schedelnaden. Uiteraard is er onderzoek gedaan gedaan door Dr. Sutherland door de schedel te immobiliseren met een helm. Hierdoor belandde Dr. Sutherland op het randje van schizofrenie. Hetgeen weer een bewijs is dat een schedel een mobiele struktuur is.